اشعار جاودان

ای يار ناسامان من ،از من چرا چرا رنجيده ای؟   

      وي درد و اي درمان من  از من چرا رنجيده ای؟       

اي سرو خوش بالاي من ، اي دلبر رعناي من   

      لعل لبت حلواي من ، از من  چرا رنجيده ای؟        

بنگر ز هجرت چون شدم ،سرگشته چون گردون شدم   

     وز ناوكت پرخون شدم از من  چرا رنجيده ای؟     

گر  من  بميرم   در  غمت  ،  خونم  بتا بر  گردنت  

         فردا   بگيرد  دامنت    ازمن   چرا رنجيده ای؟         

من سعدي درگاه تو ، عاشق به روي ماه تو   

هستيم نيكوخواه تو جانم چرا رنجيده اي ؟